شمردند و باعزاز و إكرام تلقّى نمودند و چون به نيشابور رسيده‌اند بسبب حرارت هوا و خوف راه ، ميان أصحاب سخن مىگذشته است و في الجمله فتورى بعزيمتها راه يافته بوده است ، ديوان مولانا جلال الدين رومى را قدّس سرّه بتفألّ گشاده‌اند اين أبيات برآمده كه : رويد أي عاشقان حقّ باقبال ابد ملحق * روان باشيد همچون مه بسوى برج مسعودى مبارك بادتان اين ره بتوفيق و أمان اللَّه * بهر شهر و بهر جاى بهر دشتى كه پيمودى و از نيشابور يازدهم جمادى الاخراى اين سال متوجه جانب حجاز شده‌اند و چون در كنف صحّت و عافيت بمكّهء محترمه رسيده‌اند و أركان حجّ تمام گزارده ايشان را مرضى عارض شده است چنانچه طواف وداع در عمارى كرده‌اند و از آنجا متوجّه مدينهء طيّبه شده‌اند و اشارات و بشارات يافته و روز چارشنبه بست دوم بمدينه رسيده و از حضرت رسالت صلى اللَّه عليه و سلّم نوازشها يافته‌اند و در روز پنجشنبه بجوار رحمت حقّ پيوسته‌اند ، و مولانا شمس الدين محمّد فنارى رومى و أهل مدينه و قافله بر ايشان نماز گزارده‌اند و شب جمعه در آن منزل مبارك نزول فرموده‌اند و در جوار قبّه شريفه أمير المؤمنين عبّاس رضى اللَّه تعالى عنه مدفون شده‌اند ، و خدمت شيخ زين الدّين الخوافي از مصر سنگى سفيد تراشيده آورده‌اند و لوح قبر مبارك ايشان ساخته و به آن از سائر قبور ممتازست ، گويند كه سنّ مبارك ايشان هفتاد و سه سال بوده است كما بيش ، و بعضى از أفاضل در تاريخ وفات ايشان گفته‌اند ، قطعه : [ 1 ] محمّد حافظى إمام فاخره * من كان يسمع قول الحقّ من فيه إذا سألت لتاريخ فوته منه * فقال فصل خطابى إشارة فيه ] انتهى . و غياث الدين بن همام الدين المدعوّ بخواند أمير در « حبيب السّير في أخبار أفراد البشر » گفته : [ خواجه محمّد پارسا ، ولد محمّد بن محمود الحافظي البخاري بود و در سلك أعاظم أصحاب خواجه بهاء الدّين نقشبند انتظام داشت و خواجه از أولاد عبد اللَّه بن جعفر طيار بود رضى اللَّه عنهما ، در ماه محرّم سنه 822 متوجّه گزاردن

--> [ 1 ] لا يستقيم وزن هذا المصراع ، و المصاريع الاتية غير متفقة و زنا ، فتنبه ( 12 . ن )